گاهی مثل باران

                          باید بارید

         زندگی بخشید

                        طراوت داد...

         و رفت...

Life is like a piano

Whit keysare happiness

And black keys are sadly,

When press this black and white keys,

It's life music.

 کاج

 بلوط را می چینم

 تا همیشه تصویر کاج را به خاطر بسپارم

 کاج بلندی که

 زندگییم را با آن آغاز کردم

 زیر سایبان تنهاییش نشستم

 تا احساس بی کسی را نچشد

 روی شاخه هایش خود را آویزان کردم

 تا احساس غرور را در نگاهش ببینم

 برایش آب بردم

 تا بگویم که باید زنده بماند

 و امروز که به سویش رفتم و

 تنه اش را افتاده روی زمین دیدم

 سوختم اما به خود بالیدم که

 هنگام حیات

 احساس بی کسی نکرد...

همه ی مداد رنگی ها مشغول بودند،به جز مداد سفید،هیچ کسی به         

 او کارنمی دادهمه می گفتند؛تو به هیچ دردی نمی خوری یک شب          

 که مداد رنگی ها توی سیاهی کاغذ گم شده بودند مداد سفید تا صبح          

 کار کرد،ماه کشید،مهتاب کشید و آنقدر ستاره کشید که کوچک و              

کوچک و کوچکتر شد صبح توی جعبه ی مداد رنگی جای خالی او        

 با هیچ رنگی پر نشد.             

      نوروز آیین رفاقت را نگاهبانی می کند که باور کنیم

               قلبهامان جای حضور دوستانمان هستند.

    دوستان عزیزم:

    درشکفتن جشن نوروز برایتان در همه ی سال سر سبزی

    جاودان وشادی ،اندیشه ای پویا و آزادی و برخورداری

     ازهمه نعمتهای خدادادی آرزومندم.

    انهايي كه رنگ پريدگي پاييز را دوست ندارند . نمي فهمند

     كه پاييز همان بهار است كه عاشق شده است ...

کنار برکه ی دلم نشستم و نیامدی

دوباره در سکوت خود شکستم و نیامدی

سوال کردم از خدا نشانه ی خانه ی تو را

سکوت کرد و در سکوت شکستم و نیامدی

                        هیبت خون خدا آمد به یاد

*گنجشک و خدا*

روزها گذشت و گنجشک با خدا هیچ نگفت.فرشتگان سراغش را از خدا

 می گرفتند و خدا هر بار به فرشتگان این گونه می گفت:"می آید؛

 من تنها گوشی هستم که غصه هایش را می شنود و یگانه قلبی ام که

 دردهایش را در خود نگه می دارد." و سر انجام گنجشک روی شاخه ای

 از درخت دنیا نشست.فرشتگان چشم به لبهایش دوختند،گنجشک هیچ

 نگفت و خدا لب به سخن گشود"با من بگو از آن چه سنگینی سینه ی

 توست" گنجشک گفت:لانه ی کو چکی داشتم،آرامگاه خستگی هایم بود

 و سر پناه بی کسی ام.تو همان را هم از من گرفتی.این توفان بی موقع

چه بود؟چه می خواستی از لانه ی محقرم کجای دنیا را گرفته بود؟ و

 سنگینی بغضی راه کلامش را بست.سکوتی در عرش طنین انداز شد.

فرشتگان همه سر به زیر انداختند.خدا گفت:"ماری در راه لانه ات بود.

خواب بودی.باد را گفتم تا لانه ات را واژگون کند.آن گاه تو از کمین مار پر گشودی.گنجشک خیره در خدایی خدا مانده بود.خدا گفت:" و چه بسیار

 بلاها که به واسطه ی محبتم از تو دور کردم و تو ندانسته به دشمنی ام بر خاستی."اشک در دیدگان گنجشک نشسته بود.ناگاه چیزی در درونش

 فرو ریخت.های های گریه هایش ملکوت خدا را پر کرد...

آن گاه که چشم بسته

روی طنابی که یک سرش در دست تو بود

بند بازی می کردم

دریافتم که همیشه در عشق...

مساله اعتماد بوده است

میان چشم ها ی بسته ی من و

دست های لرزان تو!!!

شب در چشمان من است

به سیاهی چشمانم نگاه کن

روز در چشمان من است

به سفیدی چشمانم نگاه کن

شب و روز در چشمان من است

به چشمهای من بنگر

پلک اگر فرو بندم

جهانی در ظلمات فرو خواهد رفت

                                       *زنده یاد حسین پناهی*            

 آنچه که هستی هدیه ی خداوند  به تو است

    و آنچه می شوی هدیه ی تو به خداوند

    پس بی نظیر باش

بی تو...